Robię to zawsze w domu, gdy nikt mnie nie widzi. Najgorzej, że potrafię kiwać się tak przez kilka godzin non stop

Dotkniętych chorobą sierocą pozornie nic nie odróżnia od reszty społeczeństwa. Normalnie wyglądają, normalnie pracują, normalnie się zachowują. Swój sekret trzymają jednak w czterech ścianach własnego domu. Jak Paulina, która przestraszona pyta: "Jak mam powiedzieć mężczyźnie, który chce budować ze mną przyszłość, że wieczorem, jak wariatka, siedzę i się kiwam?".